रक्सौल, पूर्वी चम्पारण ०४ भदाै । मानिसको जीवन अनेक भावनासँग जोडिएको हुन्छ। प्रेम, घृणा, खुसी, दुःख, सफलता, असफलता, ईर्ष्या र जलन—यी सबै भावनाले हाम्रो व्यवहार र सम्बन्धलाई प्रभावित गर्छन्। तर आज बदलिँदो सामाजिक परिवेशमा एउटा महत्वपूर्ण प्रश्न उठिरहेको छ—हामी अरूको खुसीमा खुसी हुनुभन्दा उनीहरूको सफलता देखेर किन चिन्तित हुन थालेका छौँ ?
उक्त विचार लायन्स क्लब इन्टरनेसनल डिस्ट्रिक्ट ३२२ ई, जोन–४१, सत्र २०२६–२७ का जोन चेयरपर्सन सह डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन तथा भारत विकास परिषद्, रक्सौलका सेवा संयोजक सह मिडिया प्रभारी एवं सामाजिक कार्यकर्ता बिमल सर्राफले प्रेससँग साझा गर्दै व्यक्त गर्नुभएको हो।
आज सामाजिक सञ्जाल र देखावटीपनको समयमा मानिसहरू आफ्नो जीवनलाई अरूसँग बढी तुलना गर्न थालेका छन्। कसैको प्रगति देखेर त्यसबाट प्रेरणा लिनुको सट्टा मनमा ईर्ष्या उत्पन्न हुनु चिन्ताजनक रूपमा बढिरहेको छ। कसैसँग राम्रो घर, राम्रो जागिर, बढी धन वा सामाजिक सम्मान देख्दा हामी आफ्ना उपलब्धिलाई सानो ठान्न थाल्छौँ। यही तुलनाले बिस्तारै जलन र नकारात्मक सोचलाई जन्म दिन्छ।
हामीले बुझ्नुपर्छ कि सफलता प्रत्येक व्यक्तिका लागि फरक हुन्छ। कसैका लागि राम्रो जागिर सफलता हुन सक्छ भने कसैका लागि परिवारको खुसी नै सबैभन्दा ठूलो सफलता हुन सक्छ। कसैका लागि धन महत्वपूर्ण हुन सक्छ भने कसैका लागि सम्मान, सन्तुष्टि र मानसिक शान्ति महत्वपूर्ण हुन सक्छ। त्यसैले अरूको सफलता देखेर आफूलाई असफल ठान्नु उचित होइन। प्रत्येक व्यक्तिको परिस्थिति, संघर्ष र जीवनयात्रा फरक हुन्छ।
त्यसैगरी असफलता जीवनको अन्त्य होइन, सिक्ने अवसर हो। असफलताले हामीलाई आफ्ना कमजोरी र गल्ती पहिचान गरी त्यसबाट सिक्दै अझ राम्रो तरिकाले अगाडि बढ्ने अवसर दिन्छ। जो व्यक्ति आफ्नो असफलताबाट सिक्छ, उसैले भविष्यको सफलताको बलियो आधार तयार गर्न सक्छ।
आज समाजमा प्रेम र घृणाबीचको दूरी पनि घट्दै गएको देखिन्छ। सानो कुरामा सम्बन्ध टुट्छन् र वर्षौँदेखिको आत्मीयता क्षणभरमै समाप्त हुन्छ। यसको पछाडि अहंकार, गलत बुझाइ र संवादको कमी प्रमुख कारण हुन्। हामी प्रायः कसैलाई बुझ्नुभन्दा पहिले नै उसको बारेमा आफ्नो धारणा बनाइसकेका हुन्छौँ।
हामीले सम्झनुपर्छ कि प्रेम केवल शब्दमा व्यक्त गर्ने कुरा होइन, व्यवहारमा देखिने भावना हो। त्यसैगरी सम्मान मागेर मात्र प्राप्त हुँदैन, अरूलाई सम्मान दिएर प्राप्त हुन्छ।
यदि हामी अरूको सफलताप्रति ईर्ष्या गर्नुको सट्टा त्यसबाट प्रेरणा लिने, असफलताबाट निराश हुनुको सट्टा त्यसबाट सिक्ने र घृणाको स्थानमा संवादलाई महत्व दिने हो भने हाम्रो समाज अझ सुन्दर, संवेदनशील र शान्त बन्न सक्छ।
जीवन निकै छोटो छ। अरूलाई पछाडि तान्न, उनीहरूको खुसीप्रति जल्न र मनमा घृणा पाल्नका लागि यसमा समय हुनुहुँदैन। हामीले आफ्नो ऊर्जा अरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्नमा होइन, आफूलाई अझ राम्रो बनाउनेतर्फ लगाउनुपर्छ।
याद राखौँ—कसैको सफलता हाम्रो हार होइन र कसैको खुसी हाम्रो कमी होइन। वास्तविक सफलता त्यतिबेला हुन्छ, जब हामी आफू पनि अगाडि बढ्छौँ र अरूलाई अगाडि बढेको देखेर पनि मनदेखि खुसी हुन सक्छौँ।
आज समाजलाई ईर्ष्या होइन, प्रेरणा चाहिएको छ; घृणा होइन, प्रेम चाहिएको छ; तुलना होइन, सहयोग चाहिएको छ। किनकि जुन दिन हामी अरूको सफलतामा आफ्नो खुसी खोज्न सिक्नेछौँ, त्यही दिन सम्बन्धमा मिठास, समाजमा संवेदनशीलता र जीवनमा साँचो खुसी फर्कनेछ।
