रक्सौल, पूर्वी चम्पारण ०५ कार्तिक । जीवन भनेको निरन्तर अघि बढ्नु मात्र होइन, सही दिशामा अघि बढ्न जान्नु पनि हो। धेरैजसो हामी आफ्नो लक्ष्यमा पुग्ने हतारमा विगतलाई फर्केर हेर्न बिर्सन्छौँ। तर विगतका अनुभवले नै भविष्यको बाटो देखाउँछन्। जसरी तीरलाई अघि प्रहार गर्नुअघि पछाडि तान्नुपर्छ, त्यसरी नै जीवनमा सुखद दिन ल्याउन दुःख र कठिनाइसँग जुध्नुपर्छ।
सङ्घर्ष नै सफलताको वास्तविक पाठशाला हो। जीवनमा आउने कठिनाइ, असफलता र निराशाले हामीलाई कमजोर बनाउन होइन, अझ बलियो बन्न सिकाउँछन्। ठेस लागेपछि पनि उठेर हिँड्न जान्ने व्यक्ति नै एक दिन आफ्नो लक्ष्यमा पुग्छ। लड्नु असफलता होइन, लडेपछि फेरि उठ्ने साहस गुमाउनु नै वास्तविक हार हो। कठिन समयमा धैर्य राख्नु र आफ्नो लक्ष्यप्रति विश्वास कायम राख्नु अघि बढ्ने पहिलो सर्त हो।
जीवनमा हरेक बन्द ढोका दुर्भाग्यको सङ्केत हुँदैन। कहिलेकाहीँ अवसर गुम्नु, कुनै काममा सफलता नपाउनु वा कुनै बाटो बन्द हुनु भनेको गलत दिशामा अघि बढ्नबाट जोगिनु पनि हुन सक्छ। त्यसैले हरेक असफलतालाई निराशाको दृष्टिले हेर्नुभन्दा त्यसबाट के सिक्न सकिन्छ भन्ने कुरा बुझ्ने प्रयास गर्नुपर्छ। कहिलेकाहीँ निराश बनाउने बाटोले नै हामीलाई अझ राम्रो बाटो देखाउँछ।
मानिसको पहिचान उसको मीठो बोलीले होइन, व्यवहार र चरित्रले हुन्छ। संसारमा कतिपय मानिस मीठो कुरा गरेर आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्न खोज्छन्। उनीहरूको बोलीमा मिठास भए पनि मनमा छलकपट लुकेको हुन सक्छ। त्यसैले कसैको मीठो बोलीबाट प्रभावित भएर तुरुन्तै विश्वास गर्नु उचित हुँदैन। साँचो सम्बन्धको पहिचान समय, व्यवहार र कठिन परिस्थितिमा हुन्छ। अरूप्रति सम्मान र सद्भाव राख्दै विवेकपूर्ण निर्णय लिनुपर्छ।
त्यसैगरी, सत्य प्रमाणित गर्न बारम्बार आफ्नै प्रशंसा गरिरहनु आवश्यक छैन। सत्यलाई आफ्नो पहिचान बनाउन देखावटीपनको आवश्यकता पर्दैन, तर झूटलाई सत्य साबित गर्न पटक–पटक सफाइ दिनुपर्ने हुन्छ। समय र कर्मले नै वास्तविकता उजागर गर्छन्। त्यसैले अरूलाई गलत साबित गर्न आफ्नो शक्ति खर्च गर्नुभन्दा आफ्नै आचरण सुधार्न ध्यान दिनुपर्छ।
जीवनमा अघि बढ्न अरूलाई पछाडि पारेर वा उनीहरूको बाटो छेकेर सफलता खोज्नु हुँदैन। आफू अघि बढ्न चाहने व्यक्तिले अरूको बाटो रोक्नुको सट्टा आफ्नै क्षमता बढाउनुपर्छ। स्वस्थ प्रतिस्पर्धा, सकारात्मक सोच र विनम्र व्यवहारले नै सफलतालाई दिगो बनाउन सक्छ।
याद राखौँ, जीवनको हरेक ठेस एउटा पाठ हो, हरेक बन्द ढोका एउटा सङ्केत हो र हरेक कठिन दिन सुखद भविष्यको तयारी पनि हुन सक्छ। आवश्यक कुरा यति मात्र हो—परिस्थितिसँग नडराउने, अनुभवबाट सिक्ने र आफ्नो विवेकलाई जागृत राख्ने।
त्यसैले बितेको हिजोबाट सिकौँ, आजका चुनौतीको साहसपूर्वक सामना गरौँ र भोलिका लागि आशा कायम राखौँ। किनकि लक्ष्य तिनैले प्राप्त गर्छन्, जो कठिन बाटोमा पनि आफ्ना पाइला रोक्दैनन्, बरु हरेक अनुभवबाट सिक्दै सही दिशामा अघि बढिरहन्छन्।
उक्त विचार लायन्स क्लब इन्टरनेसनल, डिस्ट्रिक्ट ३२२ई, जोन ४१ का जोन चेयरपर्सन तथा डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन एवं भारत विकास परिषद्, रक्सौलका सेवा संयोजक तथा सञ्चार प्रभारी र सामाजिक कार्यकर्ता बिमल सर्राफले सञ्चारकर्मीसँग साझा गर्नुभएको हो।
