रक्सौल, पूर्वी चम्पारण २५ असाेज । प्रकृति (ईश्वर) को काम मानिसहरूलाई आपसमा जोड्नु हो, तर सम्बन्धमा निकटता कायम राख्ने वा दूरी बढाउने कुरा हाम्रो व्यवहार, विचार र शब्दमा निर्भर हुन्छ। जीवनमा हामी के बोल्छौँ, कस्तो व्यवहार गर्छौँ र अरूका भावनालाई कति बुझ्छौँ, यही नै हाम्रो व्यक्तित्व र संस्कारको वास्तविक पहिचान हो।
वाणीमा संयम :
बोल्नुअघि शब्दहरू हाम्रो अधीनमा हुन्छन्, तर बोलिसकेपछि हामी आफ्नै शब्दको अधीनमा पर्छौँ। त्यसैले केही बोल्नुअघि त्यसको परिणामबारे सोच्नु आवश्यक छ। शब्दले कसैको अनुहारमा मुस्कान ल्याउन सक्छन् भने कसैको हृदयमा गहिरो चोट पनि पुर्याउन सक्छन्। त्यसैले वाणीमा मिठास, विचारमा शुद्धता र व्यवहारमा विनम्रता कायम राख्नुपर्छ।
सत्कर्मको महत्त्व :
मानिसको शरीर सुनजस्तै हुन्छ, तर उसका कर्म हिराजस्तै हुन्छन्। जसरी सुनमा हिरा जड्दा गहनाको मूल्य बढ्छ, त्यसरी नै असल कर्मले मानिसको जीवनलाई मूल्यवान् बनाउँछ। पद र प्रतिष्ठा समयसँगै परिवर्तन हुन सक्छन्, तर सेवा, इमानदारी र परोपकारबाट प्राप्त सम्मान सधैँ कायम रहन्छ।
उक्त विचार लायन्स क्लब इन्टरनेसनल डिस्ट्रिक्ट ३२२ई, जोन ४१ का जोन चेयरपर्सन सह डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन एवं भारत विकास परिषद्, रक्सौलका सेवा संयोजक सह मिडिया प्रभारी तथा सामाजिक कार्यकर्ता बिमल सर्राफले प्रेससँग साझा गर्नुभएको हो।
धैर्य र आत्मविश्वास :
जीवनमा असल काम गर्ने व्यक्तिहरूले प्रायः चुनौती, विरोध र आलोचनाको सामना गर्नुपर्छ। यस्तो अवस्थामा निराश हुनुको सट्टा आफ्नो उद्देश्यप्रति दृढ रहनुपर्छ। राम्रा उपलब्धि प्रतीक्षा गर्नेहरूलाई, अझ राम्रा उपलब्धि प्रयास गर्नेहरूलाई र उत्कृष्ट सफलता आफ्ना प्रयासप्रति विश्वास राख्नेहरूलाई प्राप्त हुन्छ।
सच्चा समझदारी :
अरूको कुरा सुन्नु, बुझ्नु र प्रतिकूल परिस्थितिमा धैर्य राख्नु जीवनको सबैभन्दा ठूलो कला हो। हरेक कुराको जवाफ दिनु आवश्यक हुँदैन। क्षमा गर्नु, अनावश्यक विवादलाई बिर्सनु र शान्त रहनु नै आन्तरिक शक्तिको प्रतीक हो।
वर्तमानको महत्त्व :
अत्यधिक चिन्ताले भविष्यलाई राम्रो बनाउँदैन, बरु वर्तमानको शान्ति खोस्छ। बितेको समय फर्केर आउँदैन र आउने भोलिमाथि हाम्रो पूर्ण नियन्त्रण हुँदैन। त्यसैले मन शान्त राखेर परिस्थितिको सामना गर्नुपर्छ।
मानवता र सेवा :
धनले जीवनका आवश्यकताहरू पूरा गर्छ, तर पुण्य, सद्भाव र सेवाले जीवनलाई वास्तविक अर्थ प्रदान गर्छन्। आवश्यकतामा परेकाहरूलाई सहयोग गर्नु, दुःखीप्रति संवेदना राख्नु र मानवीय मूल्यहरूको पालना गर्नु नै सच्चा मानवता हो।
सार :
जीवनको सार्थकता हामीले कति धन कमायौँ वा कति प्रशंसा पायौँ भन्ने कुरामा मात्र निर्भर हुँदैन, बरु हाम्रा शब्दले कति हृदयलाई सहारा दिए, हाम्रो व्यवहारले कति सम्बन्ध जोगायो र हाम्रा सत्कर्मले कति जीवनलाई राम्रो बनाउन मद्दत गर्यो भन्ने कुरामा निर्भर हुन्छ।
— शब्द सोचविचार गरेर बोलौँ, कर्म निष्ठापूर्वक गरौँ र सम्बन्धलाई सधैँ सम्मान गरौँ।
